Prachtig: Moleskine, Stripverhaal, Boeken
Dank aan Juan Berrio!
Is het mogelijk om én voor Firefox te zijn én voor Google?
Firefox is volgens mij zo’n beetje dé browser voor onafhankelijke, tikkeltje eigenwijze, nieuwschierige mensen (moi), die geen genoegen nemen met de opgelegde beperkingen van Windows Explorer. Met de mogelijkheid voor iedereen om add-ons toe te voegen, of GreaseMonkey-scripts te bedenken en iedereen te laten delen in je ontdekkingen op het gebied van handigheidjes voor internet, computer, personal organising in het algemeen etc. (Ik laat Linux hier even buiten, dat is voor mij net een brug te ver… wel ontzettend interessant, maar boven mijn pet.)
En dan Google, een enorme gigant! Met openlijke connecties naar commerciële toepassingen, statistieken, beetje enge zoekgeschiedenis, gebruikersonderzoeken, net niet helemaal frisse privacy-beloftes (China!). Kortom, schijnbaar de tegenpool van de vrije vogel Firefox.
Maar Google bevalt me enorm! De uitgebreide mogelijkheden, het synchroniseren van werk op verschillende plaatsen, het makkelijke delen, de limietloze opslagruimte, de gezellige sfeer, de ontwapenende (af en toe irritante) amerikaanse “weloveyouall”-houding…. en nu snap ik ook ineens weer waarom het toch kan: Google Wave!
Een grotere uitdaging om samen aan iets spannends te werken is er nu even niet. Uiteraard vaart Google er wel bij, dat ieder computergenie gaat meewerken (op uitnodiging), maar het is ook zo ontzettend leuk! En uitnodigend en spannend en open en enthousiast… Beetje Barack Obama… iedereen wil meedoen en vertrouwen en genieten en hard werken aan een betere wereld.
En ik zit met mijn neus platgedrukt tegen het etalageruit, te wachten tot de eerste bonbons klaar zijn. Mjam!!
Hier de link naar de video (beslist de moeite waard en niet saai!) en bij Mashable een heel mooie bespreking.
Op het congres in Leiden zagen we al een hip plaatje van de paus met een iPod, maar vandaag kwam ik op Twitter dit bericht tegen: Pope Benedict launches Facebook and iPhone-apps.
Schijnbaar is Father Roderick echt doorgedrongen in de PR-machine van het Vaticaan.
Deze post schrijf ik met behulp van een iGoogle-widget.. Gisteren zitten frunniken met Netvibes, maar iGoogle is toch nog mijn favoriete startpagina. Rustige lay-out, genoeg widgets om alle belangrijke dingen bij elkaar te hebben (heb nu een speciale tab met Facebook pagina) en makkelijk te vinden. En ik heb het gevoel dat de pagina sneller laadt dan bij Netvibes. En nu dus ook bloggen via iGoogle. Kon vast al heel lang, maar nu pas door mij gevonden..
Enfin, verder met boodschappen doen. Om ongeveer 1 uur komt het bezoek.
Wel erg voor de hand liggende metafoor, maar toch: leuk praatje bij Ted, over klimmen en het leven. Na 3 cursus-jes krijg ik het zweet in mijn handen van de foto’s.
Matthew Childs’ 9 life lessons from rock climbing


Met alle signalen over langer werken, ouderdom, grijze golf, verhoogde pensioenpremies en kredietcrisis, begin ik het beeld van mijn oude dag bij te stellen:
de vrolijke droom van heel veel relaxe-te fietstochtjes op supermooie spartamet-fietsen in de tot nu toe door mij onontdekte Achterhoek, maakt plaats voor een visioen van een totaal uitgewerkte, uitgeteerde, maar nuttig-tot-op-het bot-werknemer in de Nederland.bv. Een verantwoordelijk, niemand tot last zijnd, ongeveer 70-jarig lichaam, dat geen puf meer heeft om de horeca te frequenteren, de pretparken te bevolken (samen met niet bestaande kleinkinderen), de dagkaarten van de NS te benutten… Te lang doorgewerkt om nog te genieten of te consumeren.
Hoe verder?
Troost in de Poëzie;
Als daar muziek voor is, wil ik het horen:
ik wil muziek voor oude mensen, die nog krachtig zijn,
en omgeploegd, met lange, diepe voren
en ongelovig. Die de wellust en de pijn
nog kennen. Die bezaten en verloren.
En àls er wijsheid is, die geen vermoeidheid is, wil ik die zien, wil ik die horen.
En ander wil ik zot en troebel zijn.
M.Vasalis
Vergezichten en gezichten (1954)
Uitgeverij Van Oorschot
Bij de foto: Mijn opa stond bekend om de kaarsrechte voren die hij trok in zijn akkers, ooit in de Beemster en later de Haarlemmermeer. Ook had hij een “Bels”, genaamd Mina, met zo’n enorm brede, maar veilige rug, waar mijn moeder in een soort spagaat op kon/moest zitten.


Sommige boekomslagen zijn te leuk om te verdwijnen in het grote zwarte gat van de vergetelheid!

Dit is een foto van Pallas Athene. Ik heb er een ansichtkaart van, die ik nooit ga versturen. Wil haar voor altijd in mijn buurt hebben. Zó zag ik het beeld (eindelijk) toen ik voor het eerst in het Museum Kurhaus in Kleve kwam. Aan het eind van de “Midsummer Flint Line” van Richard Long. Ik vond het toen adembenemend mooi en nu nog steeds.
Ik wist dat ze er stond, want een paar jaar eerder had ik de prachtige catalogus van de restauratie en verbouwing gezien (uitgegeven bij Uitgeverij SUN), waarop al een stukje van haar te zien was:
Als je op de foto van de catalogus klikt, kom je op de site van de Open Library, die weer zijn eigen wereldcatalogus wil maken. Misschien moet er toch wat meer samenwerking daarin komen, hoe mooi het initiatief ook is. Ondertussen heb ik natuurlijk wel mijn foto aan hun beschrijving toegevoegd.
En… het was even zoeken, dan nog een andere dierbare afbeelding van Athena. Zó stond ze op de draagtassen van de boekhandel waar ik jarenlang werkte:

NB. deze post is geschreven na het zien van de andere prachtige Pallas Athene bij Festina Lente